19/4/11 - Weerbericht

Vandaag nam ik geen foto’s. Foto’s verwerken kost handenvol tijd. Ik ontving wel een foto van mijn zoon als Touareg in de woestijn. Hij ging met zijn moeder naar de Vrouwenpolder en lacht me toe vanop een zekere afstand.

In de voormalige Mantafabriek van Waasmunster was ooit een ‘blauwkot’ waar ze met gedroogde indigo doeken kleurden voor de Touaregs. Naar verluidt mag je die doeken, waarvan er nog één in een kist opgeborgen blijft op de tweede verdieping van het kasteel, niet aanraken want de pigmenten zou nog weken aan je vingers blijven kleven.

Tussen de pogingen om een tijdelijk adelaarsnest aangeboden te krijgen, een legertje enthousiaste vrijwilligers te charmeren en organisatorische euvels binnen een welbepaalde termijn tot een fraai resultaat om te toveren door, had ik vandaag in het park rond het kasteel enkele Blauwhäuslers op bezoek. Ilse was er met haar twee kinderen, Filip de yogi en Chantal. We hadden onverwachts bezoek van Adam. Hij had een vlinder in een glazen bol gekocht via tweedehands.be en kwam die ophalen. De verkoper had hem gewezen op het beeld van de sirene en hij liep samen met een vriendin het park in. Zwevend over de eretegels in de terras voor de ingang van het kasteel troffen we elkaar opnieuw aan. Oh toeval, wat ben je verleidelijk.

Ik reed naar de abdij en de vuurput waar Finn spelenderwijs door brandnetels werd gezegend. Dat schijnt gezond te zijn en hij liet geen traan. Ik heb voor de tweede keer deze week tickets voor een concert. Vanavond biedt Hendrik Lasure, muzikant met wie ik al een aanloop naar dit project deelde via de masterclass van Nico Dockx en Eric Thielemans van vorig jaar, een warm bad aan in de Casino te Sint-Niklaas. Helaas zal ik ook dit optreden naast me moeten neerleggen. Zoals Idles afgelopen dinsdag in TRIX.

Het moet nu maar eens gedaan zijn met op voorhand kaarten te kopen, ik moet me overleveren aan de tekens die zich aandienen. Ik heb nu een avond rust verdiend. Stefanie ook. Morgen ruimer we opnieuw een handvol obstakels weg.