19/4/22 - Jaarmarkt

Vandaag was het jaarmarkt in Waasmunster. Bij deze temperaturen was dat uiteraard een groot succes, ondanks de sfeer van rouw die de gemeente kleurt met kaarslicht na het overlijden van de burgemeester op Goede Vrijdag. Ik deelde enkele affiche’s en kleine visitekaartjes uit met een beknopt programma en de websitelink. Ik ging ondertussen op schattenjacht en kocht allerlei rariteiten waaronder een oud boek over de Roosenberg abdij, een kalender uit 1971 met afbeeldingen van Vlaamse wandtapijten en iets met iconen en een originele Manta werkvest in de Rivierstraat. Een marqueteriewerkje waar wellicht behoorlijk wat energie (2€) in verwerkt werd en ik kocht een blauwe fietshelm die er diabolisch uitzag (‘Voor jou slechts 2 euro’), een uitgelezen exemplaar van Eco’s ‘In de Naam van de Roos’ en ik kreeg een houten krukje van de directeur om de visitekaartjes op te presenteren aan een kraam met een fijne dame. Ze had niet gedacht dat iemand dat krukje zou willen hebben en heeft thuis nog een kleiner exemplaar dat ze mij zomaar zal bezorgen.. Het is een houten krukje van ongeveer 30 cm hoog en het is eigenlijk wel mooi gemaakt. De passanten moesten buigen voor de affiche met de meermin om een kaartje mee te kunnen nemen. Ik zal het in het kasteel zetten.

Katy maakte blauwe buttons met enkele kinderen, moeders en vaders op straat. Aan de academie werden de pony’s gekeurd. Dit jaar hadden we blauwe wolken getekend om ze vleugels te geven zoals Pegasus, rijdier van dichters. Sommige pony’s hadden hun kuren. Anderen werden bijna mee naar huis genomen door een jong gezin wiens dochter even in vervoering werd gebracht. Ik zag in het park nog twee pijlen die elkaar van hun gelijk willen overtuigen, een ‘rode’ en een ‘blauwe’ en realiseerde me dat ik me op een ‘kruispunt’ bevond.

Ik liet het ‘Blauw’ bier aan de stand van bierclub ‘de Bierminners’ aan me voorbijgaan om thuis nog even tot rust te komen en verslag uit te brengen aan deze laptop en in mijn atelier nog iets van onder de vacuumpers te halen en af te werken. Ik raakte met een beitel weer even mijn wijsvinger. Mijn handen beginnen er gaandeweg gehavend uit te zien. Vakmanschap win je met bloed, zweet en tranen. Nu ik dit zo formuleer wil ik weten waar die uitspraak vandaan komt. Blijkbaar is het film en lied van André Hazes. Ik moet terugdenken aan het gesprek met Freek de Jonghe op radio Klara dat ik hoorde toen ik onderweg was naar Buggenhout om een schommelstoel te kopen en dat ik blijkbaar moest horen. #FromtheHeartandfromAbove