19/5/21 - Dag van de Hermetica

Zondag kreeg ik onderricht van Hermes die me wees op een leraar in Alexandrië met de naam Basilides die een gnostisch systeem onderrichte en een zoon had die Isodorus werd genoemd. Zijn teken (van Gnosis) is een man met een gevorkt onderlichaam van twee slangen dat lijkt op afbeeldingen die we vonden van Melusine. Hij schreef over Simon van Cyrene(n) die het Houten Kruis van Christus hielp dragen en mogelijk in zijn plaats gekruisigd werd. Simon van Cyrene staat afgebeeld op de vijfde statie van de kruisweg in de Heidekapel.

Hermes vertelde me over op Augurs die altijd een lituus bij zich droegen. Dat was een soort kromme staf waarmee de augur het heilige gebied aan de hemel, de templum voor waarzeggerij aanduidde. Ook (Sint-) Nicolaas van Myra droeg een lituus en werd als wonderdoener geschouwd. ik woon in een stad die naar hem is vernoemd. Myra ligt in Turkije, vlak bij Cyprus waar ook een kerk aan hem is opgedragen en het Melusine verhaal dat volgens ons ook aan de basis van de Wase meermin ligt, werd al in de 13e – 14e eeuw in verband gebracht met het geslacht Lusignan. Zij waren afkomstig uit de buurt van Poitiers en voerden een slangenvrouw in hun blazoen. Sinds 1192 waren zij ook de heersers over Cyprus, dat Guy van Lusignan van Richard Leeuwenhart had gekocht. Op grond hiervan vermoedt men dat de Melusinesage via Cyprus in Zuid-Frankrijk terechtkwam.

Alsof dat nog niet genoeg was werd mijn blik nog verleid om eens te staren naar een gezelschap van vooraanstaande vrouwen met hoog aanzien: de völva, volva en wolwa (veleta). Het deed me denken aan het verhaal dat Adam tijdens het weekend ergens optekende in de gemeente over Germaanse wolven die in deze streken kwamen paren en hen behoedden van inteelt. De oeroude cultuur van Kelten en Germanen kenden sjamanistische zieneressen die een ‘spinrok’ met zich meedroegen. Een toverstaf waarmee ze de draden van het lot, een soort spirituele draden, konden samenweven. Zij staan beschreven in de ‘Historiae’ van Tacitus waar Gustave Thibon (in een ‘Billet du patron’ vervat in ‘Manta nieuws’) ook al naar wees in een tekst met als titel ‘de fantasmen van de toekomst.’ Ik leer over the Aquarius en Indigokinderen, het lentepunt en ‘retrograde’. Let op de eerste afbeelding. Er is een vrouw met ontblote borst die me doet denken aan Agnès Sorel, maîtresse van Karel VII en een pronkstuk van het Museum voor Schone Kunsten te Antwerpen.

De vrouw die de lucht aanwijst, staat aan een afgrond. #AsAboveSoBelow

Ik kocht panelen voor Kelly en liep daardoor wat vertraging op maar het is nu aanwezig. Ik wil het nog eens voorzichtig opschuren. Morgenavond. Ik kreeg schoon volk over de vloer: mijn promotoren Gert en Ria en Jean Bernard en Pascal. De gulzige overdaad maakte indruk. Isabel en Hilde waren van de partij en ook Evy toverde haar sterren uit de hemel. Er vloeiden onderweg emotionele tranen van gelukzaligheid. Het was weerom een prachtige dag in het Blauwhaus.

Ik moest ook nog even langs Ben. Er komt een werk met als titel ‘USE/LESS’ dat bij de WORK FLOW uit de boot viel en nu weer boven water komt bovendrijven aan de oude rietsnijderij in Wareslage waar onze meermin wellicht uit het water is gekomen en waar zij voortdurend terug naartoe wil keren.