19/6/10 - Prana

De dag begon voor een gesloten deur. De sleutel van Sint-Rochus mocht niet baten. De heemkundigen hadden zichzelf buiten gesloten met het ‘nachtslot’. Met behoorlijk brute kracht werd de deur door één van hen geopend. Ik herstelde zo goed mogelijk het slot. Iemand moest het doen.

Het leven in de brouwerij kwam traag op gang wat me ruimte gaf om enkele zaken af te printen die ik dringend verder moet doornemen. Teksten over the Luttrell Psalter, het huis Lusignan, de heren van Gavere en Melusine wiens teken terug te vinden op de toren van het Poëziecentrum in Gent. Ik sprak met Paul Demets over zijn plannen voor aanstaande zondag en ben zeer nieuwsgierig naar de uitvoering ervan, hij brengt objecten mee en bouwt een stilleven. Madeleine werkte verder aan het weefgetouw en psycho-yogi Filip kwam me een uur onderrichten met als doel het activeren van mijn prana. Ik deed oefeningen die aan een briesende stier doen denken (en aan de Maori), aan flapperende vleugels en zomerse rugslag zwempartijen. Als beloning voor mijn ingetogen inspanningen kreeg ik er zestien gezongen mantra’s bovenop. Ik moet zeggen dat het deugd deed en dat ik na afloop zelfzekerder was dan ervoor. Dat ik, licht beneveld door de zuurstof, op blauwe wolken mijn onderneming trachtte verder te zetten.

Het openbaar vervoer dat Waasmunster wil verbinden met Antwerpen (of specifieker ‘Linkeroever’) bleek weerom problematische. Kaat zat te wachten op een bus die maar niet kwam opdagen om uiteindelijk in Elversele te stranden waar ik haar ging ophalen. Het was bemoedigend haar terug te zien.

Veerle, Lander en Isabel waren ook van de partij. Veerle had uit Gent een doosje mee met een ‘attentie’ voor een koppel trouwers die net in het huwelijksbootje waren getreden in de trouwzaal onder onze voeten.

Het betreft een elastiekje dat blauw werd gekleurd en als een lemniscaat werd gepresenteerd op een witte achtergrond met de boodschap ‘From the heart and from above’ - A true lover’s knot, Blauwhaus / May 2019. De bruid aanvaarde met een glimlach onze attentie, ze herkende het symbool en ook enkele nieuwsgierigen keken even toe. Het was een betrekkelijk mooie dag.

Ik ontving een bericht dat inspectie de pedagogische visie van de doorgelichte academie uitmuntend vond, dat Leen Huet me dankbaar was voor twee verfrissende dagen in het Blauwhaus en dat Paul Claes na enig aandringen toch wel bereid zou zijn om even naar het Blauwhaus af te zakken om met hem eens over het gedicht van T.S. Eliot ‘The Wasteland’ te praten. Een gedicht in vijf hoofdstukken waar ik niet veel van begrijp maar dat me door zijn complexiteit toch enorm heeft geïnspireerd. Ik kijk er alvast naar uit.

Het Blauwhaus blijft dus op volle toeren draaien en ook Arjan Mulder lichte een tipje van de sluier over zijn bijdrage dinsdagnamiddag. Hij zal voor het eerste een verhaal komen vertellen over de geschiedenis van het leven op aarde tot nu toe en ziet zijn betoog als een experiment. Professor filosofie Arthur Cools stelde al enkele zinvolle vragen die ik morgen graag wil beantwoorden. Hij is geneigd de sirene in bescherming te nemen. Nelle De Maeyer zal een stuk improvisatietheater aan het bosbad (Dinsdagvoormiddag) knopen als experiment.

Iedereen lijkt op dreef en dus is ons project tot nu toe meer dan geslaagd